CBT czy terapia psychodynamiczna, czym się różnią i którą wybrać?

Nie ma lepszego nurtu: jest lepiej dobrany

Zacznijmy od rozbrojenia sporu o to, czy CBT jest lepsza od terapii psychodynamicznej: spór toczy się głównie w internecie, a nie w nauce. Badania porównujące nurty psychoterapii konsekwentnie pokazują dwie rzeczy: po pierwsze, psychoterapia działa i jej efekty są porównywalne z innymi metodami leczenia w medycynie; po drugie, różnice skuteczności między uznanymi nurtami są przy większości problemów niewielkie. Ogromną część efektu robią czynniki wspólne: jakość relacji terapeutycznej, zaangażowanie pacjenta, kompetencje terapeuty i to, czy metoda pasuje do problemu.

Wybór między CBT a terapią psychodynamiczną wciąż ma znaczenie, tylko nie na poziomie ideologii, lecz dopasowania: do rodzaju problemu, do Twojego sposobu pracy i do czasu, jaki możesz zainwestować. I właśnie o tym dopasowaniu jest reszta tego tekstu.

Jak pracuje CBT

Terapia poznawczo-behawioralna zakłada, że problem podtrzymuje się tu i teraz: przez myśli automatyczne, interpretacje i zachowania, które, często wbrew intencjom, karmią objaw. W CBT osoba z atakami paniki zaczyna unikać wysiłku i miejsc, w których nie ma szybkiego wyjścia; unikanie przynosi ulgę na godzinę i wzmacnia lęk na lata. CBT rozbraja właśnie takie pętle.

Sesja jest ustrukturyzowana: ma plan, cel i podsumowanie. Terapeuta jest aktywny, pyta, proponuje techniki, projektuje eksperymenty. Między sesjami dostajesz zadania, bo zmiana ma się wydarzyć w Twoim tygodniu, nie w gabinecie. Typowy zakres pracy nad konkretnym objawem to 8-20 sesji, choć przy złożonych problemach bywa dłużej.

PsychoLogic

Terapia poznawczo-behawioralna: czyli CBT bez tajemnic

Ten sam temat w podcaście PsychoLogic

Wszystkie odcinki Subskrybuj kanał

Jak pracuje terapia psychodynamiczna

W przeciwieństwie do CBT terapia psychodynamiczna zakłada, że znaczna część tego, co robimy i czujemy, ma źródła poza świadomością: we wzorcach przeżywania ukształtowanych w najwcześniejszych relacjach. Jeśli w kolejnych związkach ląduje się w tym samym miejscu, jeśli sukcesy nie cieszą, a bliskość uruchamia ucieczkę, samo zatrzymanie objawu niewiele da, bo mechanizm znajdzie sobie nowe ujście.

Sesja wygląda inaczej niż w CBT: nie ma agendy ani zadań domowych. Mówisz o tym, co przychodzi, a terapeuta słucha także tego, co dzieje się między wami, bo w relacji terapeutycznej prędzej czy później odtwarzają się te same wzorce, które komplikują życie na zewnątrz. Tam można je po raz pierwszy zobaczyć i przeżyć inaczej. To praca długoterminowa: zwykle rok lub dłużej, z sesjami raz lub dwa razy w tygodniu.

Najważniejsze różnice w praktyce

Poniższa tabela zestawia CBT i terapię psychodynamiczną w punktach, które realnie czuć na sesji, nie w teorii, tylko w tym, jak wygląda praca tydzień po tygodniu.

Co mówią badania

CBT jest najlepiej przebadanym nurtem psychoterapii, setki badań klinicznych i przeglądy metaanaliz potwierdzają jej skuteczność szczególnie przy zaburzeniach lękowych, depresji i bezsenności. To dlatego wytyczne kliniczne, w tym brytyjskie NICE, wymieniają ją wśród terapii pierwszego wyboru przy tych problemach.

Terapia psychodynamiczna przez lata miała mniej badań, co bywało mylone z mniejszą skutecznością. Metaanalizy ostatnich kilkunastu lat pokazują jednak, że jej efekty są porównywalne z innymi terapiami o udowodnionej skuteczności, a w części badań utrzymują się i narastają po zakończeniu leczenia, co tłumaczy się tym, że pacjent wynosi z niej zmienione wzorce, nie tylko techniki.

Praktyczny wniosek z literatury jest mniej widowiskowy niż internetowe spory: przy konkretnym, dobrze zdefiniowanym objawie szybciej zadziała ustrukturyzowana CBT; przy problemach osobowościowych i nawracających wzorcach relacyjnych sensowniej zainwestować w dłuższą pracę wglądową. Wytyczne stawiające obok siebie CBT i terapię psychodynamiczną dopuszczają oba podejścia przy wielu problemach, na przykład depresji o umiarkowanym nasileniu, i każą kierować się preferencją pacjenta.

Jak wybrać dla siebie: konkretne kryteria

Zamiast deklaracji, że wszystko zależy, oto pytania, które realnie rozstrzygają wybór między CBT a terapią psychodynamiczną:

• Masz konkretny, nazwany objaw (ataki paniki, fobia, bezsenność, epizod depresji)? Zacznij od CBT, najkrótsza droga do ulgi.
• Problemy powtarzają się w kolejnych związkach, pracach i miastach, mimo że okoliczności się zmieniają? To wskazanie do pracy psychodynamicznej.
• Potrzebujesz struktury, planu i mierzalnych postępów? Lepiej odnajdziesz się w CBT.
• Wolisz rozumieć niż trenować, a rozmowa o dzieciństwie nie wydaje Ci się stratą czasu? Rozważ nurt psychodynamiczny.
• Masz ograniczony budżet lub czas? CBT jest zwykle krótsza i bardziej przewidywalna kosztowo.
• Nie wiesz, do której grupy należysz? To najczęstszy przypadek, od tego jest konsultacja, nie samodiagnoza.

A jeśli wybierzesz źle?

Wybór między CBT a terapią psychodynamiczną to nie ślub: jeśli po kilku-kilkunastu sesjach czujesz, że sposób pracy do Ciebie nie pasuje, co innego niż zwyczajna trudność pracy terapeutycznej, masz prawo to powiedzieć i zmienić formę pomocy. Nic się nie kończy, dobry terapeuta sam zresztą zauważy, że problem wykracza poza jego metodę, i zaproponuje inną drogę.

W PsychoNovatis pracujemy w nurcie poznawczo-behawioralnym, stacjonarnie w Lublinie i online. Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, umów konsultację: w 50 minut omówisz swoją sytuację, a specjalistka powie wprost, czy CBT jest dla Ciebie dobrym kierunkiem, czy lepiej poszukać terapeuty pracującego innym nurtem.