Obszary wsparcia
Obszar wsparcia

Terapia niskiej samooceny w Lublinie

Niska samoocena to utrwalone, negatywne przekonanie o własnej wartości, które działa jak filtr: sukcesy przepuszcza jako przypadek, a porażki przyjmuje jako dowód. Nie jest osobnym rozpoznaniem, a pracę nad nią prowadzimy poznawczo-behawioralnie w Lublinie i online, 200 zł za sesję.

Rozpoznanie

Objawy i oznaki

01

Poczucie bycia gorszym od innych

02

Odrzucanie komplementów i sukcesów jako przypadku

03

Nadmierne przepraszanie i tłumaczenie się

04

Trudność z odmawianiem i stawianiem granic

05

Unikanie wyzwań z obawy przed oceną

06

Silna reakcja na krytykę

Dłonie terapeutki spoczywają na dłoniach pacjentki w ciepłym świetle
Jak pomagamy

Metody pracy

Rozpoznanie źródeł surowego obrazu siebie

Praca z wewnętrznym krytykiem

Zbieranie dowodów przeczących negatywnym przekonaniom

Trening stawiania granic i odmawiania

Budowanie samowspółczucia

Warto wiedzieć
Młoda kobieta odwraca wzrok od swojego nieostrego odbicia w łazienkowym lustrze

Niska samoocena rzadko jest osobnym rozpoznaniem, częściej stanowi tło innych trudności: depresji, lęku społecznego, wypalenia czy problemów w relacjach. Objawia się surowym wewnętrznym komentarzem, odrzucaniem pochwał, porównywaniem się na własną niekorzyść i braniem odpowiedzialności za rzeczy, na które nie ma się wpływu. To sposób patrzenia na siebie, którego się nauczyliśmy, a skoro tak, można go zmieniać.

01

Czym jest niska samoocena?

Samoocena to nie nastrój ani chwilowe zwątpienie po nieudanym dniu. To utrwalone przekonanie o własnej wartości, które działa jak filtr: sukcesy przepuszcza jako przypadek, a porażki zatrzymuje jako dowód.

Niska samoocena nie jest zaburzeniem i nie znajdziesz jej w klasyfikacjach chorób. Jest natomiast jednym z najczęstszych podłoży depresji, zaburzeń lękowych i zaburzeń odżywiania, i jednym z najczęstszych powodów, dla których ludzie zgłaszają się na terapię.

Charakterystyczna jest odporność na argumenty. Możesz mieć dyplomy, awanse i bliskich, którzy Cię cenią, i nadal być pewnym, że to nie liczy się naprawdę. Dlatego zapewnienia z zewnątrz nie działają, zmiana musi zajść w samym mechanizmie oceniania.

02

Co może powodować niską samoocenę?

Samoocena kształtuje się na podstawie tego, co słyszeliśmy o sobie, zanim mogliśmy to zweryfikować. Dorosły zwykle nie pamięta źródła, ale nosi wnioski.

  • Krytyka i porównania w domu rodzinnym: zwłaszcza stałe zestawianie z rodzeństwem lub rówieśnikami
  • Warunkowa akceptacja: uwaga i czułość przychodziły za wyniki, nie za samo bycie
  • Doświadczenie odrzucenia lub przemocy rówieśniczej w szkole
  • Wychowanie w rodzinie z problemem alkoholowym lub przewlekłym konfliktem: dziecko przypisuje sobie odpowiedzialność za sytuację
  • Relacja dorosła z osobą krytyczną lub przemocową, która stopniowo zawęża obraz siebie
03

Kiedy warto umówić wizytę

Wtedy, gdy zdanie o sobie zaczyna podejmować za Ciebie decyzje, o pracy, o związku, o tym, czego nawet nie spróbujesz.

  • Nie podejmujesz wyzwań, bo z góry zakładasz, że sobie nie poradzisz
  • Trudno Ci przyjąć pochwałę: tłumaczysz ją uprzejmością albo pomyłką
  • Przepraszasz za samą swoją obecność i masz problem z odmawianiem
  • Zostajesz w relacjach albo w pracy, które Cię krzywdzą, bo „na nic lepszego nie zasługuję”
  • Wewnętrzny głos komentuje Cię ostrzej, niż odezwałbyś się do kogokolwiek innego
04

Czy niską samoocenę się diagnozuje?

Nie stawia się rozpoznania „niska samoocena”, to cecha, nie jednostka chorobowa. Diagnozuje się natomiast to, co często pod nią leży albo z niej wyrasta, i temu służy pierwsza wizyta.

Zacznij od konsultacji psychologicznej, nie potrzebujesz skierowania. Sprawdzamy przede wszystkim, czy nie mamy do czynienia z depresją: obniżony obraz siebie jest jej objawem, a wtedy kolejność leczenia jest inna. Jeśli tak, umawiamy konsultację u naszej lekarki psychiatry.

  • Ustalamy, od kiedy trwa, od zawsze czy od konkretnego wydarzenia; to zmienia sposób pracy
  • Sprawdzamy współwystępowanie lęku społecznego, zaburzeń odżywiania i depresji
  • Pomocne bywają skale samooceny, m.in. skala Rosenberga; służą do oceny nasilenia, nie do etykietowania
05

Leczenie farmakologiczne i niefarmakologiczne

Na niską samoocenę nie ma leku i nikt Ci go nie przepisze. Leczenie farmakologiczne wchodzi w grę tylko wtedy, gdy pod spodem jest depresja albo nasilony lęk, decyduje o tym lekarz psychiatra.

Metodą właściwą jest psychoterapia. W nurcie poznawczo-behawioralnym pracujemy nad przekonaniami o sobie i nad samokrytycznym głosem wewnętrznym; sprawdzamy je jak hipotezy, a nie jak fakty. W podejściach głębszych sięgamy do doświadczeń, w których te przekonania powstały.

Osobnym, praktycznym wątkiem jest zachowanie: odmawianie, proszenie o pomoc, przyjmowanie pochwały. To ćwiczenia, nie rozmowa o ćwiczeniach, samoocena zmienia się od nowych doświadczeń, nie od nowych argumentów.

06

Ile może trwać terapia

Jeśli obniżenie samooceny wiąże się z konkretnym okresem, trudną relacją, utratą pracy, poprawa bywa widoczna w kilkunastu spotkaniach.

Jeśli towarzyszy Ci od dzieciństwa, praca jest dłuższa i liczona raczej w miesiącach: zmienia się nie nawyk, lecz sposób myślenia o sobie. Pierwszy sygnał postępu jest zwykle zaskakująco zwyczajny, zauważasz krytyczną myśl i po raz pierwszy nie bierzesz jej za prawdę.

07

Terapia niskiej samooceny: gabinety w Lublinie

Przyjmujemy w trzech gabinetach w Lublinie: na Wrotkowie przy ul. Nałkowskich 213g, w Śródmieściu przy ul. Misjonarskiej 20 i przy ul. Chmielnej 2A. Gabinety na Wrotkowie i przy Misjonarskiej są czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–20:00.

Pierwsza wizyta to konsultacja, rozmowa o tym, z czym przychodzisz, bez konieczności nazywania problemu i bez zobowiązania do dalszych spotkań. Sesja trwa 50 minut i kosztuje 200 zł.

W placówce nie ma stacjonarnej recepcji, sprawy organizacyjne załatwiasz telefonicznie pod numerem 690 214 130 albo przez kalendarz online.

08

Czy terapia niskiej samooceny online jest możliwa?

W PsychoNovatis każda ze specjalistek prowadzi sesje online i jest to pełnoprawna terapia, a nie wersja awaryjna. Badania nad psychoterapią prowadzoną zdalnie wskazują skuteczność porównywalną ze spotkaniami w gabinecie.

Forma zdalna sprawdza się tu dobrze, a dla części osób jest wręcz łatwiejszym początkiem, mówienie o wstydliwych rzeczach z własnego pokoju bywa mniej obciążające niż w gabinecie. Jeśli z czasem zechcesz przejść na spotkania stacjonarne, potraktujemy to jako naturalny etap, a nie warunek.

Potrzebujesz miejsca, w którym nikt Ci nie przerwie, i stabilnego łącza. Cena jest taka sama jak za wizytę w gabinecie.

FAQ

Często zadawane pytania

01

Czy to na pewno temat na terapię?

Tak. Niska samoocena wpływa na decyzje zawodowe, relacje i zdrowie psychiczne, a dobrze poddaje się psychoterapii.

02

Czy chodzi o powtarzanie sobie afirmacji?

Nie. Pracujemy z przekonaniami i doświadczeniem, a nie z powtarzaniem zdań, w które się nie wierzy.

03

Ile to trwa?

Zależy od tego, jak głęboko utrwalony jest obraz siebie. Plan przedstawiamy po etapie diagnostycznym.

Zespół

Specjalistki w tej dziedzinie

Martyna Jakubiszak
01

Martyna Jakubiszak

Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Marcela Kwiecień
02

Marcela Kwiecień

Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Izabela Stanowska
03

Izabela Stanowska

Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Magdalena Pliżga-Szwajgier
04

Magdalena Pliżga-Szwajgier

Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Paula Kozaczuk
05

Paula Kozaczuk

Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Pierwszy krok

Nie musisz radzić sobie sam.

Pierwsza wizyta to zwykła rozmowa, bez oceniania, we własnym tempie. Wybierz specjalistkę i termin, który Ci pasuje. Stacjonarnie w Lublinie lub online.

Bliskie terminy
Dyskrecja i poufność
Praca pod superwizją