O czym jest ten odcinek
„Nic mi nie jest”. „Poradzę sobie”. „Nie chcę nikogo obciążać”. A w środku chcesz tylko, żeby ktoś zauważył, że naprawdę jest Ci trudno.
W tym odcinku rozmawiamy o paradoksie, który zna wiele osób: im bardziej potrzebujemy bliskości, wsparcia i obecności drugiego człowieka, tym bardziej możemy zacząć się wycofywać, zamykać i odpychać tych, na których naprawdę nam zależy.
Dlaczego proszenie o pomoc może wywoływać wstyd albo poczucie winy? Skąd bierze się przekonanie, że okazywanie słabości oznacza bycie ciężarem? I dlaczego czasami oczekujemy, że bliska osoba sama domyśli się, czego potrzebujemy?
Przyglądamy się w tym odcinku:
- mechanizmowi unikania i lękowi przed odrzuceniem,
- nawykowi zadowalania innych kosztem siebie,
- trudnościom w wyrażaniu własnych potrzeb,
- przekonaniom, które utrudniają budowanie bliskości,
- rozpoznawaniu automatycznych myśli w podejściu poznawczo-behawioralnym,
- nauce przyjmowania wsparcia od innych.
Być może problem nie polega na tym, że nie potrzebujesz ludzi. Być może boisz się tego, co się stanie, kiedy naprawdę pozwolisz komuś się do siebie zbliżyć.
