
Perfekcjonizm (osobowość anankastyczna)
Osobowość anankastyczna – nazywana też obsesyjno-kompulsyjną – to trwały wzorzec perfekcjonizmu, porządku i kontroli. Na początku bywa atutem: taka osoba jest dokładna, obowiązkowa i przewidywalna. Problem pojawia się, gdy standardy stają się nie do spełnienia, a sztywność zasad zaczyna kosztować: zadania nie zostają skończone, bo nigdy nie są dość dobre, a relacje cierpią przez oczekiwania wobec innych. To co innego niż OCD, choć nazwy są mylące.
Objawy i oznaki
Zajmowanie się szczegółami kosztem sensu zadania
Perfekcjonizm uniemożliwiający zakończenie pracy
Nadmierne poświęcenie pracy kosztem relacji
Sztywność w kwestiach moralnych i zasadach
Trudność z powierzaniem zadań innym
Napięcie, gdy coś dzieje się niezgodnie z planem

Metody pracy
Praca z przekonaniami o błędzie i niedoskonałości
Eksperymenty z „wystarczająco dobrym" wykonaniem
Rozluźnianie sztywnych reguł
Odbudowa obszarów życia poza obowiązkami
Praca z napięciem towarzyszącym utracie kontroli
Czym jest perfekcjonizm
Perfekcjonizm nie jest zaburzeniem – nie ma go w klasyfikacjach chorób. Jest cechą, która w umiarkowanym nasileniu bywa atutem, a w silnym staje się źródłem przewlekłego napięcia, prokrastynacji i wypalenia.
Granica przebiega w jednym miejscu: czy wysokie standardy Ci służą, czy Tobą rządzą. Zdrowa ambicja pozwala cieszyć się osiągnięciem. Perfekcjonizm kliniczny sprawia, że sukces przynosi ulgę na godzinę, a błąd – wstyd na tygodnie.
Nie pracujemy nad obniżeniem Twoich standardów. Pracujemy nad tym, żeby przestały kosztować Cię zdrowie.
Co może powodować perfekcjonizm
Perfekcjonizm rzadko bierze się z próżni. Najczęściej jest wyuczoną strategią przetrwania – kiedyś skuteczną, dziś zbyt kosztowną.
- Warunkowa akceptacja w dzieciństwie – uwaga i pochwała przychodziły za wyniki, nie za samo bycie
- Krytyczny rodzic lub nauczyciel, którego głos został w środku jako stały komentator
- Rola „tego zdolnego” – raz zdobyta, wymagała ciągłego potwierdzania
- Środowisko o wysokiej presji: rywalizacyjna szkoła, korporacja, sport wyczynowy
- Perfekcjonizm jako obrona przed wstydem – dopóki wszystko jest bez zarzutu, nikt mnie nie przyłapie
Kiedy warto umówić wizytę
Wtedy, gdy dążenie do doskonałości zaczyna przynosić odwrotny skutek – mniej zrobionych rzeczy, mniej satysfakcji, więcej napięcia.
- Odkładasz zadania, bo boisz się, że nie zrobisz ich wystarczająco dobrze
- Poprawiasz w nieskończoność i nie potrafisz uznać czegoś za skończone
- Sukces nie cieszy – najwyżej przynosi chwilową ulgę, po której pojawia się kolejny cel
- Boisz się oceny na tyle, że unikasz nowych wyzwań albo pokazywania swojej pracy
- Napięcie odbija się na ciele: bezsenność, bóle głowy, ciągłe zmęczenie
Diagnoza – czy perfekcjonizm się diagnozuje
Nie stawia się rozpoznania „perfekcjonizm” – to cecha, a nie jednostka chorobowa. Diagnozuje się natomiast to, co zdążył wywołać, i to jest realny cel pierwszej wizyty.
Zacznij od konsultacji psychologicznej – nie potrzebujesz skierowania. Sprawdzamy, jak wysoko sięga nasilenie i czy nie doszło już do depresji, zaburzenia lękowego, wypalenia albo zaburzeń odżywiania, w których perfekcjonizm jest częstym podłożem.
- Ustalamy obszary, w których perfekcjonizm działa: praca, wygląd, relacje, rodzicielstwo
- Odróżniamy perfekcjonizm od zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego i od osobowości anankastycznej – to inne rozpoznania i inna praca
- Pomocne bywają kwestionariusze mierzące nasilenie perfekcjonizmu; służą do oceny, nie do etykietowania
Leczenie farmakologiczne i niefarmakologiczne
Perfekcjonizmu nie leczy się farmakologicznie – nie ma leku na cechę osobowości i nikt takiego nie zaproponuje. Leki bywają potrzebne wtedy, gdy doszło już do depresji albo nasilonego lęku; decyduje o tym lekarz psychiatra.
Metodą z wyboru jest psychoterapia poznawczo-behawioralna. Pracujemy nad przekonaniami typu „wartość zależy od wyniku”, nad samokrytycznym głosem wewnętrznym i nad zachowaniami, które perfekcjonizm podtrzymują: sprawdzaniem, poprawianiem, odkładaniem.
Ważnym elementem są eksperymenty behawioralne – zaplanowane próby zrobienia czegoś „wystarczająco dobrze” i sprawdzenia, co się naprawdę stanie. Zwykle nie dzieje się nic z tego, czego się obawiasz, i to jest najmocniejszy argument.
Ile może trwać terapia
Gdy perfekcjonizm dotyczy jednego obszaru – najczęściej pracy – wyraźną zmianę widać zwykle w kilkunastu spotkaniach.
Gdy jest wpleciony w sposób myślenia o sobie od dzieciństwa, praca trwa dłużej, bo zmienia się nie nawyk, lecz przekonanie o własnej wartości. Miarą postępu nie jest zniknięcie wysokich standardów, tylko możliwość ich świadomego wyłączenia wtedy, gdy nie są potrzebne.
Leczenie perfekcjonizmu w Lublinie
Przyjmujemy w dwóch gabinetach w Lublinie: na Wrotkowie przy ul. Nałkowskich 213g i w Śródmieściu przy ul. Misjonarskiej 20, od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–20:00.
Pierwsza wizyta to konsultacja – rozmowa o tym, z czym przychodzisz, bez konieczności nazywania problemu i bez zobowiązania do dalszych spotkań. Sesja trwa 50 minut i kosztuje 180–200 zł, w zależności od specjalistki.
W placówce nie ma stacjonarnej recepcji – sprawy organizacyjne załatwiasz telefonicznie pod numerem 690 214 130 albo przez kalendarz online.
Terapia perfekcjonizmu online – czy jest możliwa i zalecana
W PsychoNovatis każda ze specjalistek prowadzi sesje online i jest to pełnoprawna terapia, a nie wersja awaryjna. Badania nad psychoterapią prowadzoną zdalnie wskazują skuteczność porównywalną ze spotkaniami w gabinecie.
Forma zdalna sprawdza się tu bardzo dobrze – wśród naszych pacjentów z tym problemem znaczną część stanowią osoby o dużym obciążeniu pracą, dla których sesja bez dojazdu jest realną różnicą między terapią a jej odkładaniem. Uwaga praktyczna: sesja online też zasługuje na osobne 50 minut – nie między spotkaniami, z wyciszonym telefonem.
Potrzebujesz miejsca, w którym nikt Ci nie przerwie, i stabilnego łącza. Cena jest taka sama jak za wizytę w gabinecie.
Nie musisz wiedzieć, od czego zacząć. Wystarczy, że się odezwiesz – resztę ustalimy razem.
Często zadawane pytania
Czy to to samo co OCD?
Nie, mimo podobnej nazwy. OCD to natrętne myśli i przymusowe czynności; osobowość anankastyczna to trwały styl funkcjonowania oparty na kontroli i perfekcjonizmie.
Czy stracę swoją dokładność?
Nie. Celem jest odzyskanie wyboru, kiedy dokładność się przydaje, a kiedy kosztuje więcej, niż daje.
Po czym poznać, że to już problem?
Gdy standardy zaczynają uniemożliwiać kończenie zadań, a sztywność zasad odbija się na relacjach i zdrowiu.
Specjalistki w tej dziedzinie



Inne obszary wsparcia

Depresja

ADHD

Terapia par

Ataki paniki

Trauma

PTSD

Przewlekły stres

Zaburzenia osobowości

Terapia DDA

Bezsenność

Nerwica

Lęk uogólniony

Fobie

OCD (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne)

Choroba afektywna dwubiegunowa

Żałoba po stracie

Niska samoocena

Spektrum autyzmu

AuDHD (autyzm i ADHD razem)

Wypalenie zawodowe

Zaburzenia odżywiania

Lęk przed odrzuceniem (osobowość unikająca)

Narcystyczne zaburzenie osobowości

Osobowość zależna emocjonalnie

Borderline

Terapia indywidualna

Badanie SCID-5-PD z opinią

Badanie ADHD (DIVA-5) z opinią

Diagnoza psychologiczna z opinią

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Psychoterapia psychodynamiczna

Konsultacja psychologiczna
Nie musisz radzić sobie sam.
Pierwsza wizyta to zwykła rozmowa – bez oceniania, we własnym tempie. Wybierz specjalistkę i termin, który Ci pasuje. Stacjonarnie w Lublinie lub online.


