- Baza wiedzy
- Jak pomóc osobie po traumie: co robić, czego unikać i kiedy szukać pomocy

Autor
Martyna Jakubiszak
Psycholog, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (wts.)

Jak pomóc osobie po traumie: co robić, czego unikać i kiedy szukać pomocy
Kasia wróciła do domu po napaści na ulicy. Mąż pyta codziennie, jak się czuje, a ona odpowiada, że dobrze, i zmienia temat. Wieczorem Marek słyszy, jak Kasia po raz trzeci sprawdza zamek. Nie wie, czy dopytywać, czy dać jej spokój. Ten przykład jest wymyślony, ale dylemat Marka zna wiele rodzin.
Ten artykuł należy do przewodnika PTSD i trauma.
Spis treści
- 01Jak pomóc osobie po traumie na początku?
- 02Po czym poznać, że osoba po traumie potrzebuje pomocy specjalisty?
- 03Co mówić osobie po traumie?
- 04Czego nie robić, pomagając osobie po traumie?
- 05Kiedy namawiać osobę po traumie na wizytę u lekarza?
- 06Jak pomóc osobie po traumie dotrzeć do leczenia?
- 07Jak zadbać o siebie, pomagając osobie po traumie?
- 08Czy wsparcie bliskich po traumie ma znaczenie dla PTSD?
- 09Czy w PsychoNovatis osoba po traumie może umówić konsultację?
- 10Bibliografia
- 11Często zadawane pytania
Jak pomóc osobie po traumie na początku?
Pomagając osobie po traumie, najpierw sprawdź, czy jest bezpieczna: przy zagrożeniu życia dzwoń pod 112, a bez takiego zagrożenia, gdy potrzebna jest pilna rozmowa o stanie psychicznym, pod 800 70 2222. Centrum wsparcia działa bezpłatnie przez całą dobę. Według strony samorządowej na gov.pl mogą z niego korzystać także bliscy osób w kryzysie.
Gdy osoba mówi o odebraniu sobie życia albo ma plan, dzwoń pod 112. Nie zostawiaj jej samej. Gdy życie nie jest bezpośrednio zagrożone, a potrzebna jest pilna pomoc, można zgłosić się na SOR lub do izby przyjęć, a młodzież może zadzwonić pod 116 111. Dalsze drogi pomocy opisuje tekst o kryzysie psychicznym.
Jeśli trauma wynika z przemocy, która trwa, najpierw liczy się bezpieczeństwo. W sprawie przemocy zadzwoń na Niebieską Linię, 800 120 002, bezpłatnie przez całą dobę.
Po czym poznać, że osoba po traumie potrzebuje pomocy specjalisty?
Osoba po traumie potrzebuje oceny specjalisty, gdy objawy opisane w tabeli nie słabną albo zakłócają jej życie. PTSD wymaga według ICD-11 trzech elementów, które trwają co najmniej kilka tygodni: ponownego przeżywania zdarzenia; unikania przypomnień; stałego poczucia zagrożenia. Samo zdarzenie nie jest dowodem zaburzenia, bo wiele osób przeżywa takie zdarzenia bez zaburzenia.
Zauważenie tych zachowań nie jest rozpoznaniem. Ocenę prowadzi specjalista, a rozpoznanie stawia lekarz. Pierwsze dni po zdarzeniu opisuje osobny tekst o ostrej reakcji na stres, a PTSD tekst o jego objawach.
| Co możesz zauważyć | Jak opisują to ICD-11 lub NHS | Źródło |
|---|---|---|
| Omija miejsca, rozmowy i ludzi związanych ze zdarzeniem | Unikanie przypomnień, jeden z trzech elementów PTSD; w skrajnych przypadkach osoba zmienia miejsce zamieszkania lub pracę | ICD-11, 6B40 |
| Zdarzenie wraca w snach lub wspomnieniach tak, jakby działo się teraz | Ponowne przeżywanie: natrętne wspomnienia, flashbacki, koszmary | ICD-11, 6B40; NHS |
| Nie siada plecami do drzwi, ciągle sprawdza lusterka w samochodzie | Utrzymujące się poczucie zagrożenia, na przykład nadmierna czujność | ICD-11, 6B40 |
| Drażliwość, kłopoty ze snem, ciągły lęk i wypatrywanie zagrożenia | NHS wymienia je wśród objawów PTSD | NHS |
| Alkohol lub narkotyki, żeby nie myśleć o zdarzeniu | ICD-11 wymienia nadmierne używanie alkoholu lub narkotyków, by uniknąć ponownego przeżywania lub poradzić sobie z emocjami, wśród częstych objawów PTSD | ICD-11, 6B40 |
| Wydaje się nieobecna, jakby za szybą | Dysocjacja, którą NICE zalicza do objawów PTSD | NICE NG116 |
Co mówić osobie po traumie?
Osoby po traumie z PTSD należy według NICE zapewniać, że PTSD jest zaburzeniem, które można leczyć. Wytyczne wyjaśniają, że osoby z PTSD mogą być zawstydzone. Mogą unikać leczenia oraz uważać, że PTSD nie da się leczyć. NHS pisze, że PTSD poprawia się u większości osób. U niektórych objawy są cięższe i trwają dłużej.
ICD-11 opisuje celowe unikanie przypomnień jako jeden z trzech elementów PTSD i obejmuje nim rozmowy oraz ludzi związanych ze zdarzeniem, więc odmowa rozmowy o zdarzeniu może być objawem, a nie brakiem zaufania do Ciebie.
Ten temat dotyczy Ciebie albo bliskiej osoby?
Omów go na konsultacji w Lublinie albo online.
Czego nie robić, pomagając osobie po traumie?
Nie stawiaj osobie po traumie rozpoznania i nie oceniaj jej stanu po samym czasie od zdarzenia, bo rozpoznanie PTSD stawia lekarz, a objawy mogą zacząć się nawet po latach. NHS pisze, że objawy mogą pojawić się zaraz po zdarzeniu albo po wielu miesiącach, a nawet latach.
Wytyczne NICE dla opieki zdrowotnej zalecają unikanie bodźców, które mogą nasilić objawy, na przykład hałaśliwych lub ograniczających swobodę miejsc.
Kiedy namawiać osobę po traumie na wizytę u lekarza?
Osobę po traumie namawiaj na wizytę u lekarza, gdy objawy nie zaczynają słabnąć po około tygodniu od ustania zagrożenia, bo wtedy ICD-11 każe rozważyć PTSD albo zaburzenie adaptacyjne. Przy zagrożeniu, które trwa, granicą jest około miesiąca. Pierwsze dni po zdarzeniu opisuje tekst o ostrej reakcji na stres.
W pierwszym miesiącu po zdarzeniu NICE zaleca rozważyć aktywną obserwację u osób z objawami poniżej progu PTSD, z kontaktem kontrolnym w ciągu miesiąca. Objawy PTSD mogą jednak pojawić się później. NHS pisze, że zaczynają się zaraz po zdarzeniu albo po wielu miesiącach, a nawet latach.
PsychoLogic
Dlaczego czujesz się winny(a), gdy odpoczywasz?
Jak pomóc osobie po traumie dotrzeć do leczenia?
NICE zaleca przekazywać bliskim osoby po traumie informacje o pomocy w dotarciu do leczenia. Obejmują one także to, co robić, gdy osoba nie podejmuje leczenia albo z niego rezygnuje. NHS radzi zachęcić bliską osobę do rozmowy z lekarzem rodzinnym, jeśli się o nią martwisz.
Dorosłym z rozpoznaniem PTSD albo klinicznie ważnymi objawami PTSD, którzy zgłosili się ponad miesiąc po zdarzeniu, NICE zaleca zaoferować indywidualną terapię poznawczo-behawioralną skoncentrowaną na traumie. Według NICE trwa ona typowo 8 do 12 sesji, a dłużej, gdy wskazuje na to sytuacja kliniczna, na przykład po wielu traumach.
Terapię ma prowadzić przeszkolony terapeuta pod stałą superwizją, a w jej skład wchodzą według NICE:
- psychoedukacja o reakcjach na traumę
- nauka radzenia sobie z pobudzeniem i flashbackami
- plan bezpieczeństwa
- praca nad wspomnieniami traumy i związanymi z nimi emocjami
Ten temat dotyczy Ciebie albo bliskiej osoby?
Omów go na konsultacji w Lublinie albo online.
Jak zadbać o siebie, pomagając osobie po traumie?
Z centrum wsparcia pod numerem 800 70 2222 mogą korzystać także bliscy osób w kryzysie psychicznym, więc pomagając osobie po traumie, możesz szukać wsparcia również dla siebie. Według strony na gov.pl centrum działa bezpłatnie przez całą dobę. Dyżurują w nim psycholodzy oraz psychoterapeuci.
Zdarzenie mogło dotknąć kilku członków rodziny, zwraca uwagę NICE. PTSD może mieć więcej niż jedna osoba. Przy podejrzeniu PTSD u członka rodziny NICE zaleca rozważyć dalszą ocenę i wsparcie. Jeśli rozpoznajesz u siebie objawy z tabeli, zgłoś się do lekarza.
Czy wsparcie bliskich po traumie ma znaczenie dla PTSD?
Wsparcie bliskich po traumie ma znaczenie: w metaanalizie z 2000 roku brak wsparcia społecznego należał do czynników o nieco silniejszym wpływie na PTSD niż czynniki sprzed zdarzenia. Brewin i współpracownicy objęli 14 czynników ryzyka u dorosłych po traumie. Efekt każdego z nich osobno był niewielki.
Ozer i współpracownicy (2003) objęli 68 badań i siedem predyktorów PTSD u dorosłych. Wsparcie społeczne po traumie dało istotny efekt. Największy efekt dały procesy w trakcie zdarzenia, a nie wcześniejsze cechy.
Wyniki opisują zależności statystyczne w grupach. Nie oznaczają, że Twoje zachowanie przesądza o tym, czy bliska osoba zachoruje. WHO opisuje pierwszą pomoc psychologiczną jako humanitarną i praktyczną pomoc, wspierającą ludzi po poważnych zdarzeniach. Przegląd z 2023 roku wskazał mało dowodów jej skuteczności (Hermosilla i in.).
Czy w PsychoNovatis osoba po traumie może umówić konsultację?
Osoba po traumie może umówić konsultację psychologiczną w nurcie poznawczo-behawioralnym, jedynym, w jakim pracujemy. Przyjmujemy dorosłych oraz młodzież od 15. roku życia. Dzieci nie przyjmujemy. Spotkania odbywają się stacjonarnie w Lublinie albo online. Online pracujemy wyłącznie przez szyfrowane kanały Medfile i ZnanyLekarz.
Przed terapią właściwą odbywają się średnio 3-4 konsultacje, zależnie od przypadku. Sesja trwa 50 minut. W zespole nie ma psychiatry, a decyzje o lekach należą do lekarza psychiatry poza placówką. Stawki znajdziesz w cenniku.
Bibliografia
- NICE (2018), Post-traumatic stress disorder (NG116), rozdział Recommendations, rekomendacje o rodzinach i opiekunach, aktywnej obserwacji i debriefingu
- NHS, Post-traumatic stress disorder (PTSD), Overview oraz Symptoms
- WHO, ICD-11 MMS 2026-01, 6B40 Post traumatic stress disorder
- Brewin C. R., Andrews B., Valentine J. D. (2000), Meta-analysis of risk factors for posttraumatic stress disorder in trauma-exposed adults, Journal of Consulting and Clinical Psychology 68, 748-766
- Ozer E. J. i in. (2003), Predictors of posttraumatic stress disorder and symptoms in adults: a meta-analysis, Psychological Bulletin 129, 52-73
- Hermosilla S. i in. (2023), We need to build the evidence: a systematic review of psychological first aid on mental health and well-being, Journal of Traumatic Stress 36, 5-16
- WHO (2011), Psychological first aid: guide for field workers
- Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym, 800 70 2222 (strona na samorzad.gov.pl)
- Sąd Okręgowy w Krakowie (gov.pl), Wsparcie dla osób w kryzysie: 800 70 2222 i 116 111
- Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej „Niebieska Linia”, 800 120 002
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie służy do rozpoznawania PTSD ani innych zaburzeń u bliskiej osoby. Rozpoznanie stawia lekarz. Bliska osoba nie zastępuje pomocy profesjonalnej. PsychoNovatis nie prowadzi leczenia psychiatrycznego ani farmakoterapii. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia dzwoń pod 112.
Często zadawane pytania
Czy osoba po traumie musi opowiadać o zdarzeniu, żeby się leczyć?
Praca nad wspomnieniami traumy wchodzi według NICE w skład terapii skoncentrowanej na traumie. Terapię prowadzi przeszkolony terapeuta pod stałą superwizją.
Czy każda osoba po traumie zachoruje na PTSD?
Nie. ICD-11 podkreśla, że wiele osób przeżywa zdarzenia skrajnie groźne bez rozwinięcia zaburzenia. Prawie połowa osób z rozpoznaniem PTSD odzyskuje pełne zdrowie w ciągu trzech miesięcy od początku objawów.
Co robić, gdy osoba po traumie odmawia pomocy?
NICE zwraca uwagę, że osoby z PTSD mogą unikać leczenia, wstydzić się albo wierzyć, że PTSD nie da się leczyć. Wytyczne zalecają przekazywać bliskim informacje o tym, co robić, gdy osoba nie podejmuje leczenia. NHS radzi zachęcać do rozmowy z lekarzem rodzinnym.
Czy bliska osoba może mieć PTSD po tym samym zdarzeniu?
Tak. NICE zaznacza, że zdarzenie mogło dotknąć kilku członków rodziny i więcej niż jedna osoba może mieć PTSD. Przy podejrzeniu PTSD u członka rodziny wytyczne zalecają rozważyć dalszą ocenę i wsparcie.
Czy rozmowa z bliskimi wystarczy zamiast terapii?
Bliska osoba nie zastępuje pomocy profesjonalnej. NICE zaleca dorosłym z rozpoznaniem PTSD albo klinicznie ważnymi objawami PTSD, którzy zgłosili się ponad miesiąc po zdarzeniu, indywidualną terapię poznawczo-behawioralną skoncentrowaną na traumie.





